Inloggen

  Column voor Chapeau!  

Sinds 1999 schrijft José de Goede tweemaandelijks een column over de belevenissen van een taxateur in kunst en antiek voor Chapeau!, een magazine over het goede leven in Limburg. 

Kijk mee met José en laat u meenemen in een wereld van topantiquairs, gretige verzamelaars, ontroerde erfgenamen en slimme handelaren. Haar verhalen voeren langs het fabuleuze kunst en antiek op de TEFAF in Maastricht, maar ook langs vertederende voorwerpen op zolders en rommelmarkten. Ze gunt u een blik achter de schermen van een veilinghuis en vertelt over haar ontmoetingen met kunstenaars. Veel speelt zich af in en rond haar huidige thuis Maastricht, maar ze neemt u ook mee naar haar ‘roots’ in Groningen en reist met u naar Zimbabwe, Amerika en India.

Na vijf jaar zijn de columns van José de Goede gebundeld in een boekje, dat haar is aangeboden door Chapeau tijdens haar afscheidsreceptie als veilingmeester. Geïnteresseerde lezers kunnen het boekje gratis afhalen bij Taxatieburo de Goede, Bredestraat 23 in Maastricht, of het laten toezenden door een envelop voorzien van naam, adres en € 1,56 aan postzegels aan Taxatieburo de Goede te sturen.

   

Huidige artikelen | Syndication

Het Juwelendoosje dinsdag 1 maart 2005
Haar schoonmoeder was al vier jaar geleden overleden en nu haar schoonvader ook overleden was, moesten ze het huis echt leeg gaan maken. Vier jaar geleden was het emotioneel nog te moeilijk geweest voor haar man en zijn zus. In dit huis waren ze geboren en opgegroeid en ze wilden de herinneringen nog vast houden. Nadat het huis meer dan een half jaar leeg had gestaan, moesten ze toch iets gaan ondernemen. Ze besloten dat een ieder van hen (de broer en zus) stukken mee moest nemen die hem of haar het meest dierbaar waren. Het was moeilijk om te beslissen, maar uiteindelijk, na ca. een jaar, had de verdeling plaats gevonden. Alleen …Lees verder ...
De laatste zusters in Maastricht zaterdag 1 januari 2005
Vandaag taxeer ik weer in een klooster. Er wonen nog vier zusters - sommige hebben er 40 jaar gewoond - en nu gaan ze verhuizen naar een gewoon huis. ...
Afscheidscadeaus bij de laatste veiling woensdag 1 december 2004
Zes jaar geleden kocht ik het veilinghuis in tien minuten: ik wist al jaren dat ik, als ik de kans zou krijgen om Venduehuis Dickhaut te kopen, gelijk ja zou zeggen. Hoe vaak had ik niet in de zaal gezeten tijdens een veiling met het gevoel ‘ik zou het zus en zo doen’. Toen Margriet Dickhaut mij belde dat ze het wilde verkopen, was het voor mij als een lot uit de loterij. En die geschiedenis heeft zich herhaald. Ook ik had een echtpaar dat mij iedere veiling aansprak met ‘als je het verkoopt, dan…!’.Lees verder ...
Een cadeau voor mijn 50e verjaardag woensdag 1 september 2004
Je leeft er zeker twee jaar naar toe, en mocht je het al vergeten dan herinnert je omgeving je er wel aan: vijftig worden, minstens over de helft van ...
Hij wist heel goed wat hij deed donderdag 1 juli 2004
Wat jammer dat de kijkdagen weer voorbij zijn. Het is altijd een soort receptie waar collega’s, verzamelaars, inbrengers en natuurlijk - het allerbelangrijkste - de vaste kopers langskomen. De meesten hebben hun huiswerk al via de computer gemaakt en komen met een uitgeprinte lijst de geselecteerde voorwerpen kritisch keuren. Ik krijg de nieuwtjes uit het vak te horen, wat ze nog zoeken en de laatste aankopen die ze hebben gedaan. Ze zijn  er eigenlijk allemaal langzaam aan gewend dat we via internet veilen, maar velen missen toch nog steeds de life veilingen in de zaal. De meest gestelde vraag over de internetveiling is of ...Lees verder ...
Op zoek naar lampen zaterdag 1 mei 2004
Toen we onze serre gingen bouwen, wilden we daar lampen in hangen die we een keer in een film hadden gezien. De film speelde zich af in Marokko, een sfeer van de sprookjes uit 1001 nacht. Onze vakantiebestemming werd dat jaar dus Marokko. We vlogen naar Marakesh en huurden daar een auto met chauffeur. We hadden negen dagen en we maakten op een kaart aan de chauffeur duidelijk wat we allemaal wilden zien. En dat we lampen zochten, we maakten via een tekening aan hem duidelijk hoe ze er uit moesten zien. Hij wist wel hoe en waar we ze zouden kunnen kopen.Lees verder ...
Hebben wij het antiek, of heeft het antiek ons? maandag 1 maart 2004
Het gebeurt helaas vaak dat een vete, een ruzie over geld, en zelfs diefstal door middel van beslaglegging wordt uitgevochten voor het gerecht. Ik heb het al heel vaak meegemaakt, zelfs al een paar keer op de TEFAF. Vooral de buitenlandse standhouders weten niet wat hen in zo’n geval overkomt. Via de rechtbank kan er een conservatoir beslag worden aangevraagd, dat, indien noodzakelijk, binnen twee uur na het indienen uitgevoerd kan worden. De meest pijnlijke beslaglegging die ik meemaakte, was vorig jaar tijdens de TEFAF. Samen met een vrouwelijke deurwaarder probeerde ik op een zo discreet mogelijke manier het slechte nieuws te brengen.Lees verder ...
De waarheidsbrief donderdag 1 januari 2004
Vaak heeft één van de echtlieden een verzamelwoede / -passie die de ander min of meer wordt opgedrongen. Soms gaat alles opzij om de verzameling uit te breiden: vakanties, etentjes, en ja, zelfs kleding wordt uitgesteld. Ik herken in de zaak dan ook vaak de echte verzamelaars, ze lopen soms in jassen uit de oude doos. Regelmatig gebeurt het dat de partner de verzameling verkoopt na het overlijden van de verzamelaar, niet altijd uit een gevoel van ‘opgeruimd staat netjes’, maar vaker vanwege de pijn en de herinnering aan de spannende momenten van het ontdekken en soms het uiteindelijke kopen. Lees verder ...
Koffie maakt veel goed zaterdag 1 november 2003

Met een nostalgisch gevoel ging ik afgelopen vrijdagmorgen om 6.00 uur naar de Marché aux Puces in Luik. Ik dacht vroeg te zijn, maar reeds bij de eerste kraampjes kwam ik een collectioneur uit Maastricht tegen. Hij had mij ook gezien en ging snel een rij voor mij lopen om alles het eerst te zien. Stel je voor dat ik iets zou vinden en dat hij – die waarschijnlijk elke vrijdagochtend zijn wekker om 5.30 uur liet aflopen – een topstukje aan mij zou moeten afstaan! Ik moest stiekem lachen en dacht terug aan 30 jaar geleden, toen ik elke zaterdagmorgen om 6.00 uur in Eelde naar de rommelmarkt ging.

Lees verder ...
Zeldzaam vaasje maandag 1 september 2003
Heerlijk een weekendje weg van alle drukte, kunst, antiek en vooral de telefoon. Eigenlijk begon voor mij al in de auto de ontspanning: gezellig met mijn man twee uur in de auto, zodat we onze afgelopen weken konden bijkletsen. In Gent aangekomen bleken we te slapen in het oudste en beroemdste hotel van Gent, ”St. George”, een herberg uit de 17e eeuw met een originele gelagkamer. We bleven er hangen tot we er werden uitgegooid. Wat een heerlijke mensen, die Belgen, we voelden ons gelijk thuis. De volgende dag hadden we een ‘walking lunch’ onder begeleiding van een rasechte Gentse. Lees verder ...
De dood is weer onze vriend dinsdag 1 juli 2003

Toen ik werd uitgenodigd voor een lezing over het nieuwe erfrecht heb ik me natuurlijk gelijk aangemeld. Met pen en papier zat ik op de eerste rij om de vele vragen en problemen die ik dagelijks op me afgevuurd krijg beter te kunnen beantwoorden. Al bij de eerste twee zinnen begreep ik dat het bijna onmogelijk was deze spreker, prof. van Maurick, te volgen, laat staan zaken op te schrijven. Hij deed me denken aan Toon Hermans: het spelen met woorden en de kracht om een belangrijk en moeilijk onderwerp op een humoristische, vakkundige en vooral menselijke toon te brengen.

Lees verder ...
Van trouwkado tot museaal kunstwerk donderdag 1 mei 2003
Het gebeurde allemaal in mijn eigen dorp Cadier en Keer. Na een optreden van onze buurjongen, waar we samen met zijn ouders uren in een tent in Reijmerstok harde muziek hadden aangehoord en bier hadden gedronken uit plastic glazen, gingen we nog even uit eten in een restaurant bij ons in het dorp. We waren de laatste gasten en de gastheer kwam bij ons aan tafel gezellig wat drinken. Na ca. een uur kwamen er spannende verhalen over de tafel over hoe het vroeger in het dorp ging, en hij vertelde dat zijn moeder op dezelfde plek als waar nu het restaurant was een café annex kruidenierswinkel had. Lees verder ...
250 Jaar oorlog overleefd! zaterdag 1 maart 2003
Het begon al toen de eerste Portugese kraakschepen in de 17e eeuw werden overvallen door de Nederlanders en wij de grootste thee- en kruidenvervoerders van de wereld werden. Bij het veroveren van de kraken zagen de Nederlandse zeelieden dat de Portugezen Chinees porselein vervoerden voor de ballast van het schip, daar de kruiden en thee te licht waren. Bij thuiskomst in de thuishavens bleek al snel dat het keiharde porselein een gewild verzamelaarsobject was. Europeanen konden toen nog geen porselein vervaardigen. Het poreuze Delftse aardewerk was erg kwetsbaar, maar wel veel goedkoper. Het was chique en het gaf status om Chinees porselein te hebben; Lees verder ...
Een reis naar het verleden woensdag 1 januari 2003
De dag begon al met een nostalgisch gevoel. Het had hard gevroren die nacht. Na eerst de ramen te hebben gekrabd reed ik langs witte en grijze velden, die in de zon op een wattenlaag leken. In mijn herinnering was er in mijn jeugd tenminste twee maanden per jaar vorst en zag je ’s morgens als je naar school fietste de bevroren velden. Ik was op weg naar een verdelingstaxatie. Het huis was een mooi vrijstaand herenhuis, gebouwd aan het einde van de 19e eeuw, statig omringd door een tuin die uitliep in een vallei met een prachtig uitzicht. Van binnen was het nog helemaal zoals het huis gebouwd wasLees verder ...
Een verschuiving van de markt vrijdag 1 november 2002
Elke dag hoor ik het, overal: “Gaat het in de antiek ook al slecht, heb je nog wel klanten…?” En ja, ook wij merken dat de klant kritischer is geworden, beter zijn huiswerk maakt en minder impulsief koopt. Maar als je een analyse maakt van de prijzen die de afgelopen jaren voor schilderijen en antiek zijn gerealiseerd, dan zijn die langzamer gestegen dan aandelen, maar met het verschil dat de prijzen nog steeds in die langzame lijn voort stijgen. De 19e-eeuwse schilderijen uit de romantische periode, bijvoorbeeld de Haagse School, en de moderne schilderkunst uit 1910-1960 hebben een enorme prijsstijging ondergaan van wel 100% tot 200%. Lees verder ...
Huilend op het podium zondag 1 september 2002
Je denkt jezelf te kennen: een nuchtere Groningse, niet overgevoelig voor opgeroepen emoties en dan…. Het begon in mei j.l.: een verzoek vanuit Ameri...
Van taxatie tot huwelijksbureau maandag 1 juli 2002
Vanmorgen zat ik om 8.00 uur in de auto. Ik was al wakker, maar na een kwartier ratelen van Emile Ratelband op de radio over ‘dat materiële zaken en bezittingen ongelukkig maken en eenzaam’, was ik zeker wakker. Ratelband zou nu alles anders doen, zeker ten aanzien van zijn huwelijk dat 20 jaar had geduurd (hij is 7 jaar geleden gescheiden). Toen ze trouwden - arm maar gelukkig, levend op sinaasappelkistjes - wist hij waar het om ging: om real life, zonder verplichtingen en verwachtingen van buitenaf. Geen verplichte diners, recepties en geen achtervolgingen door de roddelpers.Lees verder ...
De geschiedenis in kaart woensdag 1 mei 2002
Op een van onze afgelopen taxatiedagen kwam een jongen met tien grote boeken binnen in kratten op een steekwagen. Zes ‘Holy Bibles’ met platen van Walter Crane, één van de grondleggers van de Arts en Crafts beweging. Maar wat nog veel spannender was: hij bracht ook vier grote atlassen mee met achttiende-eeuwse kaarten en plattegronden, alle met de originele kleuring.
Kaarten en plattegronden werden gemaakt om de weg te vinden, een stad te belegeren of een zeereis te maken. Er zijn geheime kaarten van Zuid-Afrika, ‘de Tafelbaai’ bij Kaap de Goede Hoop, gemaakt voor de V.O.C.,
Lees verder ...
Verstopt geld! vrijdag 1 maart 2002
Jaren van voorbereiding, een gesmeerde P.R.-machine, zoals in bijna alles liep Nederland ook bij de overgang naar de euro weer voorop. Er werd veel gespeculeerd, zeker in ons vak, de kunst en antiek, over zwart geld. De laatste maanden van 2002 zouden een enorme extra omzet met zich meebrengen, sokken vol met zwart geld moesten verruild worden voor schilderijen, sieraden en kleine, makkelijk verhandelbare en verstopbare goederen. Bij ons in het veilinghuis, en bij collega-veilinghuizen eveneens, was van dit alles niets te merken. De oude sokken uit de jaren ’70 en ’80 zijn al lang verruild voor buitenlandse bankrekeningen, ...Lees verder ...
Hoe antiek zijn leven redde dinsdag 1 januari 2002
Toen we in maart van dit jaar een uitnodiging kregen om een traditioneel huwelijk bij te wonen in Rajastan, India, hebben we die met veel enthousiasme aangenomen. De uitnodiging gaf al aan dat er zeven dagen lang een vol programma was van recepties, feesten en diners. Tot 11 september kijk ik met veel nieuwsgierigheid en opgewondenheid uit tot het zover is. De tickets worden besteld en de kleding nodig voor zeven dagen chique in een warm land, kost ook enige voorbereiding. De oorlogsbeelden die vervolgens op de televisie verschijnen en de dreigende krantenkoppen maken me erg zenuwachtig, ...Lees verder ...
Een appeltje voor de dorst zaterdag 1 december 2001
Het was mijn eerste grote verkooptentoonstelling, en wel in het Scheepvaartmuseum te Groningen. Ik had de opdracht om op de hele bovendieping in drie groepen de stijlen Jugendstil, Amsterdamse School en Art Deco te tonen. In die tijd (26 jaar geleden) vond je nog veel topstukken, zelfs op de rommelmarkten. Ook werden er regelmatig in mijn winkel op het Zuiderdiep in Groningen hele inboedels aangeboden. Er was veel Amsterdamse School en Art Deco. Gek genoeg hadden de rijke herenboeren in het begin van de 20e eeuw veel grote boerderijen in Jugendstilstijl laten bouwen. Het is een hele ingetogen Jugendstil, ...Lees verder ...
Niet antiek, wel heel kostbaar zaterdag 1 september 2001
Afgelopen maand hebben we taxatiedagen gehouden. Per dag werden we bezocht door ca. 125 mensen, met zeer uiteenlopende stukken, die hoopten kunstschatten bij zich te hebben. Vele stukken uit het eind van de 19e eeuw gingen over de tafel, gemaakt naar voorbeeld van antiek uit het verre verleden, veelal machinaal vervaardigd. De Industriële Revolutie had plaats gevonden en de meubel-, porselein en zilverfabrieken kenden grote expansie. Bij het noemen van een prijs voor dergelijke stukken zijn de eigenaars zeer verbaasd over de geringe waarde. De standaardopmerking is dan “maar het is toch meer dan 100 jaar oud en dus antiek?”Lees verder ...
Een wel heel bijzonder diner vrijdag 1 juni 2001
Een aantal jaren geleden trof ik in een Art Deco winkel te Maastricht een intrigerende, zeer goed geklede jongeman. We raakten in gesprek en al snel bleek dat hij kleermaker was. Ik wilde al jaren een galakostuum laten maken. We maakten een afspraak en de volgende week kwam hij al de maat opnemen en stofstalen tonen. Twee weken later belde hij met de vraag of ik bij hem thuis, in Heemstede, kon komen passen. Of we ook een hapje wilden mee-eten? Na veel aandringen stemden we toe. Om 18.00 uur op de afgesproken dag stonden we in Heemstede voor een prachtige villa in Amsterdamse School stijl.Lees verder ...
Gezien vanuit de veilingmeester donderdag 1 maart 2001
Mocht u al eens in een veilingzaal gezeten hebben, en zich kunnen herinneren dat u voor het eerst geboden heeft, dan weet u wellicht nog hoe uw hart tekeer ging vlak voordat uw bewuste nummer geveild werd. Voor mij is dat zo’n 27 jaar geleden, maar ik weet het nog steeds. Het was in Groningen, en ik bood op een vaas van Lanooy. Ik wilde ƒ 200,- betalen, maar de vaas ging voor ƒ 650,- weg en uiteindelijk niet naar mij. Zeker nog een kwartier na de vaas voelde ik me opgejaagd en zenuwachtig.Lees verder ...
Criminaliteit in kunst en antiek maandag 1 januari 2001
De kranten staan er vol van, witwaspraktijken, verhandelen van gestolen goederen, fraude met verzekeringen. Het lijkt wel of het opeens een plaag is. Afgelopen maand is er een netwerk van criminelen in Limburg opgerold dat zich bezig hield met investeren in kunst en antiek. Witwassen van drugsgeld zou een mogelijke oorzaak zijn voor de hoge prijzen die nu gegenereerd worden. Natuurlijk zal er zwart geld omgaan in de kunstwereld, maar ik denk niet meer of minder dan in huizen, auto’s of vakanties. Ik denk wel dat veel een dekmantel is voor het verantwoorden van inkomen.Lees verder ...
Hoe taxeer je een topstuk woensdag 1 november 2000
De meest gestelde vraag aan mij is: hoe weten taxateurs de waarde van een stuk, en hoe bepaal je de prijs? Voor de waarde van een stuk is het van belang of het stuk uit de tijd is (époque) en in welke staat het verkeert. Materiaal, mode en economie zijn belangrijk, evenals de afmeting: grotere stukken zijn moeilijker te verkopen dan kleine. Bij meubels en schilderijen is verder van invloed of er nog restauratie nodig is, en zo ja wat daar de kosten van zijn. We bestuderen alle opbrengsten van veilingen in binnen- en desgewenst buitenland, ...Lees verder ...
De pomander van de TEFAF maandag 1 mei 2000
Bij het terugzien van een pomander in een prachtige tafelvitrine bij een Franse antiquair op de TEFAF, kreeg ik een kriebel in mijn maag. Op mijn twintigste had ik een antiekwinkeltje aan het Zuiderdiep in Groningen en verkocht ik Jugendstil en Art Deco, wat toen nog heel moeilijk te verkopen was. Elke zaterdagochtend om 6.00 uur ging ik op inkoop naar een grote vlooienmarkt in Eelde, op ca. 10 minuten van Groningen. Met ƒ 800,- op zak kon ik niets naar mijn zin kopen, maar ik zag wel een mooi gemaakt zilverkleurig ei met gaatjes aan een ketting.Lees verder ...
Een klein kistje met een groot verhaal woensdag 1 maart 2000
De kruistochten versterkten de behoefte aan geld bij de West-Europese adel. Het kruisleger moest grote afstanden afleggen om het Heilige Land te bereiken. Het was niet mogelijk om proviand mee te nemen met het oog op bederf, dus voedsel moest onderweg gekocht worden, zodat veel geld nodig was en er steeds meer munten geslagen moesten worden. Na elke kruistocht werd bovendien de geldhonger groter omdat de kruisridders in de Islamitische landen in aanraking kwamen met een veel grotere luxe dan waaraan ze gewend waren. De adel begon steeds hogere eisen te stellen aan voedsel, kleding en aan de inrichting van hun huizen, ...Lees verder ...
Pioniers 1899 - 1999 zaterdag 1 januari 2000
Op een novemberavond in 1899 stoppen er zes karren met paarden op het Spui te Amsterdam om kisten met schilderijen op te laden voor een tentoonstelling in New York. De kunsthandel Van Wisselingh wil zijn geliefde Haagse en Amsterdamse School-kunstenaars – toen hedendaagse kunst – in Amerika gaan promoten. Na een lange tocht met de boot worden de schilderijen in hotelkamers opgehangen en probeert Van Wisselingh rijke verzamelaars aan te sporen om naar dit werk te komen kijken. Er wordt nagenoeg niets verkocht, maar Van Wisselingh zal dit nog vele malen herhalen tot hij succes heeft. Soms moesten er wat zeventiende-eeuwse schilderijen ...Lees verder ...
Een cadeau voor de veilingmeester! woensdag 1 december 1999
Een afspraak met heel veel gevolgen die ik niet kon overzien. Het begon in Stramproy een half jaar geleden op een donderdagmorgen om 11 uur. Bij aankomst had ik nog steeds geen flauw idee wat voor een boedel ik moest taxeren. De afspraak was onder een andere naam gemaakt om sensatie te voorkomen. In de gang zag ik een grote foto van de Zangeres zonder Naam en ik dacht nog dat hier een grote fan moest wonen. Binnen vijf minuten was het me duidelijk dat het niet ging om een fan maar om de boedel van de Zangeres zonder Naam zelf.Lees verder ...
Een Gronings zilveren broodmand in Maastricht zondag 1 augustus 1999
Zilver heeft door de eeuwen heen een belangrijke rol gespeeld en was in de middeleeuwen en in de renaissance alleen voorbehouden aan kerkelijk zilver, koningshuizen en adel. Een goed voorbeeld is de schatkamer van St. Servaes in Maastricht. Kelken, bekers en schalen ingelegd met email en edelstenen van een kwaliteit en meesterschap die nu niet meer te evenaren zijn (dagelijks te bezichtigen in de St. Servaeskerk). Soms werkten ze meer dan een jaar aan één stuk. In de achttiende eeuw veranderde er veel. De bourgeoisie bouwde grote, indrukwekkende kastelen en huizen, waar ze grote ontvangsten en diners gaven.Lees verder ...
Het leven in stenen zaterdag 1 mei 1999
Ga nooit met een taxateur op vakantie als je niet van kunst en antiek kijken houdt, want ze worden als een magneet naar de kunst getrokken. Mijn man dacht eindelijk verlost te zijn van musea, galeries en antiekbeurzen tijdens onze kanotocht in Zimbabwe, zo’n zes jaar geleden. Wat hij echter niet wist, was dat ik naar een kunstenaarsdorp wilde, genaamd ‘Tengenenge’ (= ‘het begin van het begin’). Na lang zoeken werden we beloond. Bij de ingang van het dorp stond een sculptuur van zo’n drie meter hoog, met een expressieve kracht die zo’n indruk op mij maakte dat ik meteen verkocht was.Lees verder ...
Op bezoek bij een vriend van Charles Eyck maandag 1 maart 1999

De telefoon ging: “Met José de Goede?” “Ja, met Gène Bosch. Kunt u komen schatten?” “Waar is het voor?” “Dàt ziet u wel als u komt.”

Op dinsdagochtend, een week later, rij ik naar Hulsberg en bel ik op het afgesproken adres aan. Een vriendelijke, spontane man doet open en gaat me voor naar boven. De Charles Eycks komen me op de trap al tegemoet. Daar ging het dus om: zijn Eyck collectie te taxeren voor de verzekering. De verhalen komen als een stortvloed over me heen, en na twee uur, vier koppen koffie ...

Lees verder ...
Boek "de vijf minuten die mijn leven veranderden" Welkom Weblog Te koop/ For sale Taxaties, verzekering, verdeling Taxatie via twitter of mail Kunstadvies met integriteit Object van de dag Onder de loep, vragen over antiek Kunstschatten Column Chapeau TV programma's In het nieuws en tentoonstellingen Beeldentuin "landgoed heerdeberg" Restauratie van meubels, schilderijen en zilver Contact Second opinion